Badanie na obecność bakterii Legionella według rozporządzenia o wodzie pitnej: obowiązki wynajmujących i WEG

Bakterie Legionella namnażają się w przewodach ciepłej wody, gdy woda zbyt długo stoi lub nie jest wystarczająco gorąca. Stają się niebezpieczne, gdy zostaną wdychane, na przykład podczas prysznica. Dlatego rozporządzenie o wodzie pitnej (Trinkwasserverordnung) z 2023 roku nakłada na wiele budynków wielorodzinnych obowiązek regularnych badań.

Kiedy obowiązuje obowiązek badania

Zgodnie z § 31 TrinkwV wodę pitną trzeba badać na obecność bakterii Legionella, jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

• Woda jest dostarczana w ramach działalności gospodarczej lub publicznej. Wynajem jest według § 2 TrinkwV działalnością gospodarczą.
• Istnieje centralne podgrzewanie wody pitnej z zasobnikiem lub przepływowym podgrzewaczem o pojemności powyżej 400 litrów albo co najmniej jeden przewód między podgrzewaczem a punktem poboru zawiera ponad 3 litry (bez przewodu cyrkulacyjnego).
• W budynku są prysznice lub inne urządzenia, w których woda jest rozpylana.
• Nie jest to dom jedno- lub dwurodzinny.

W wynajmowanych budynkach mieszkalnych badanie należy przeprowadzać co najmniej co trzy lata. Próbki pobiera się w kilku reprezentatywnych miejscach, a instalacja musi mieć do tego odpowiednie zawory do poboru próbek. Badania może przeprowadzać wyłącznie akredytowane laboratorium.

We wspólnocie mieszkaniowej centralne przygotowanie ciepłej wody dotyczy nieruchomości wspólnej. W praktyce to zarządca zleca więc badanie w imieniu wspólnoty i pilnuje terminu kolejnego badania.

Gdy zostanie osiągnięta wartość wymagająca działań

Techniczna wartość wymagająca działań wynosi 100 jednostek tworzących kolonie na 100 mililitrów (Anlage 3 Teil II TrinkwV). Jeśli zostanie osiągnięta, laboratorium zgłasza to do urzędu ds. zdrowia (Gesundheitsamt). Zgodnie z § 51 TrinkwV podmiot eksploatujący instalację musi niezwłocznie zlecić zbadanie przyczyn, z oględzinami na miejscu i sprawdzeniem uznanych zasad techniki. Musi sporządzić pisemną ocenę ryzyka i wdrożyć niezbędne działania. O działaniach należy poinformować urząd ds. zdrowia, a dokumentację przechowywać przez dziesięć lat.

Mieszkańców należy niezwłocznie poinformować, gdy tylko dostępny będzie wynik oceny ryzyka i ewentualne ograniczenia w korzystaniu z wody (§ 52 Abs. 3 TrinkwV). Przygotowany wzór ogłoszenia oszczędza w takiej sytuacji czas.